در چند سال اخیر نرخ فروش بلیط برای فیلم های بالیوودی کاهش پیدا کرده است.در سال 2013 در سینما ها 33 کرور بلیط فروخته شده و در سال 2014 این رقم به 32 کرور رسیده و در سال های 2015 و 2016 فیلم های بالیوودی تنها 30 کرور بلیط فروختند. این نرخ کاهش فروش بلیط  از سال 2013 تا 2016 ده درصد بوده که رقم قابل توجهی است.

در 4 سال گذشته 125 کرور بلیط فروخته شده که عمدتا برای فیلم های سلمان خان و عامر خان و آکشی کومار بوده است.آکشی کومار فیلم های فوق العاده پرفروشی بازی نمی کند اما او در 4 سال گذشته 12 فیلم در اکران داشته است که این امر کمک کرده است که نزدیک به 10 کرور بلیط فروخته شود. او خط نجات بخش زندگی برای سینمادارها در بازار فیلم های بالیوودی است. عامر خان فیلم های کمی بازی می کند، فیلم های شاهرخ خان قادر نیستند بعد از پایان تعطیلات آخر هفته موقعیت خودشان را در باکس آفیس حفظ کنند و فقط در سه روز اول بسیار خوب فروش می کنند و در روز های بعد با افت فروش زیادی روبرو می شوند، ریتیک روشن هم در یک مسیر سخت قرار گرفته است.

در حال حاضر اگر این سه بازیگر برتر در فروش بلیط در بالیوود نباشند صنعت فیلم بالیوود می میرد. نبرد های داخلی در بالیوود باعث افت فروش فیلم ها می شود و تقریبا هر هفته در بالیوود اعلام می شود که فیلم ها به صورت همزمان اکران خواهند شد که این امر برای بالیوود امری کشنده است. 95 درصد فیلم های اکران شده بالیوودی شکست می خورند و هنوز فیلم های بی محتوای بیشتری ساخته می شوند. کارگردان های برتری مثل آدیتیا چوپرا و کاران جوهر که فیلم هایی برای سراسر هند می ساختند حالا فیلم هایی می سازند که فقط قشر پیشرفته و طبقات بالای جامعه یا تماشاچیان شهری در 4 یا 5 شهر فیلم های آنها را می بینند حتی بخشی از این همین تماشاچیان از دیدن فیلم Befikre به کارگردانی آدیتیا چوپرا منصرف شدند، کارگردانی که فیلمی فوق العاده مثل DDLJ را به همه ما هدیه داد.

در رابطه با فیلم های محتوا محور(وقتی تماشاچیان می روند که یک فیلم خوب را نگاه کنند نه یک ستاره را) صنعت فیلم بالیوود تعداد محدودی فیلم خوب محتوا محور دارد.شاید تنها فیلم Tanu Weds Manu Returns باشد که 150 کرور فروش کرد.غیر از این فیلم هیچ فیلم دیگری بدون یک بازیگر ستاره حتی 125 کرور هم فروش نمی کند و هنوز هیچ فیلمی به غیر از فیلم های سه خان بزرگ بالیوود به فروش 200 کروری نرسیده است.

نزول بالیوود با قدرت گرفتن و پذیرش فیلم های هالیوودی و دیگر نواحی هند همراه شده است. یک فیلمی مثل Sairat می تواند 100 کرور فروش کند حتی اگر فکر کنیم که اکران این فیلم فقط محدود به یک ناحیه بزرگ هند بوده است.فیلم های هالیوودی مثل سریع و خشن 8 بدون هیچ تبلیغات وسیعی در هند باید در پایان اکرانش 90 کرور فروش کند و یا فیلم کتاب جنگل در سال گذشته نزدیک به 200 کرور در هند فروش داشته است.

یک فیلم تلوگو(قسمتی از جنوب هند) این پتانسیل را دارد که در کشور هند در یک روز نزدیک به 130 کرور فروش داشته باشد بدون هیچ روز تعطیل یا امتیاز مربوط به روزهای جشن. در سال 2017 فیلم های شاهرخ خان و ریتیک روشن همزمان اکران شدند که جمع فروش روز اول فیلم های این دو ستاره بزرگ تنها 30 کرور بود.

کارگردان های رویایی سینمای جنوب هند مثل اس.اس راجامولی یا شانکار به زودی پایگاه خودشان را در سراسر هند گسترش می دهند و فیلم های آنها این پتانسیل را دارند که با بزرگترین امتیاز قدرت یک ستاره بزرگ برابری کنند.

کاملا واضح است که بالیوود در ضعیف ترین دوره خود است و از فقدان محتوا و نویسندگان و کارگردان های رویایی رنج می برد. بالیوود باید زمان و تلاش و و پول بیشتری را وارد بازار کند و تاریخ های اکران خوبی را بدست آورد.

ترجمه:amir